Grappig, het verhaal dat we nu voor nummer 2 aan het layouten zijn. Het gaat onder meer over hoe dat vroeger ging, een dagje op je werk, en over de typemachine, en dat mensen weer op die dingen gaan werken. Schrijver Dirk van Weelden gebruikt schriften, vulpennen, typemachines en computers naast elkaar, omdat ze elkaar aanvullen. “Schrijven is typen geworden, tussen het raadplegen van internet, Facebook, YouTube, de eigen en andere muziekcollecties door. Achter de schrijfmachine is de schrijver helemaal alleen met het alfabet, netjes uitgestald voor zijn neus, wachtend in stilte.” Een schrijfmachine brengt je volgens Van Weelden in een ander soort concentratie, die veel minder gehaast en oppervlakkig is. Veel meer mindful dus, met dito resultaat.
Kregen we ook een kleine uitgave van Marten Toonder op ons bureau, een eenmalige uitgave van een getypt manuscript uit 1937. Mooi, dat dikke tikken, die xxx kruisjes door een verkeerd woord.
Gepost door: Astrid
3 reacties
Leuk, leuk, leuk, die typewriter app. Ik ga hem gelijk downloaden. Ik heb zo’n spijt dat ik ooit zo’n typemachine heb weggedaan als oud vuil.
Het past helemaal in de vintage stijl die tegenwoordig hot is. Hang naar het oude? Vroeger? Toen alles nog goed was en recessie alleen maar een woord.
Nou, nou, zo mindful is dat tikken op zo’n oude machine niet hoor. Weet je wel hoe hard je de toetsen moet aanslaan? Ik heb het ooit (in de jaren ’80) op een Olivetti geleerd dus ik kan het weten… En bovendien: voor elke fout moest er opnieuw begonnen worden (want belangrijke correspondentie mocht niet versturen met geklieder erin), alleen bij hoge uitzondering mocht er met lak gecorrigeerd worden op het kantoor waar ik destijds werkte. Dat is echt niet rustgevend. Leuk om naar te kijken zo’n nostalgisch apparaat, maar ik verlangen niet terug naar de praktijk van toen. Count your blessings: lang leve de vooruitgang en de computer!!
Hoe heet deze app precies?