Nieuw voornemen na mijn vakantie, nu ik weer met een fris hoofd op de redactie zit: meer tijd nemen om een beetje te mijmeren. Want – en ik heb zo het vermoeden dat ik niet alleen ben – ik voel me meteen schuldig als er een halfuurtje niets wezenlijks uit mijn handen komt. Het stond al meerdere keren in Flow, ik heb het nota bene een aantal keer zelf opgeschreven: even nietsdoen, mijmeren, lummelen, lanterfanten, hoe je het ook noemt, het is allemaal goed voor je. Voor je creativiteit, voor de productiviteit de rest van de dag, voor je goede hum. Maar het schuldgevoel als ik even niets doe, blijkt nogal hardnekkig. Kinderen hebben daar gelukkig nog geen last van. Met dromerige ogen keek mijn zoontje vanuit ons gehuurde busje een halfuur naar de takken van een boom, die heen en weer zwiepten in de wind. Mijn dochter van drie was wel een uur gefascineerd door suikerblokjes die zomaar 'verdwijnen' in een glas water. Ik ben die drie weken vakantie bij mijn kinderen in de leer gegaan, en dat werkte beter dan welke mindfulness-cursus dan ook. Kijken hoe lang ik het volhoud. Gepost door: Jocelyn.
Gepost door: 
