Toen ik zo'n drie jaar geleden een cursus mindfulness deed, was het een van de oefeningen: één keer per dag iets met aandacht doen. Ik begon met goede moed elke avond de pannen die niet in de machine pasten met de hand af te wassen. Het geïrriteerde wilde rondzwiepen met een borstel door de pan, probeerde ik te vervangen door rustig te werk te gaan en vooral te vóelen wat ik deed. Handen in het sopje, draaiende bewegingen maken. Natuurlijk lukte dat aandachtig afwassen helemaal niet en na acht weken cursus was ik dan ook blij dat ik weer met een telefoon tussen kin en schouder geklemd en een half blik op de tv de vaat kon wegwerken. Nu doe ik echter - noodgedwongen – een nieuwe poging. De vaatwasser is kapot en in plaats van me elke avond op te vreten, probeer ik de rustgevende kant van het 'afwasje wegwerken' te zien. Eigenlijk ging het best goed. Tot vrijdag, toen de monteur de machine had gerepareerd (nadat hij me belerend had toegesproken over filters die schoongemaakt moesten worden), maar de machine er een paar uur later opnieuw mee stopte. Alles is terug: de irritaties, het gevoel die afwas snel te moeten doen, het idee dat het zonde van mijn tijd is om te moeten afwassen. En de boosheid dat de monteur pas over anderhalve week terug kan komen. Nu heb ik besloten mezelf (heel spoil yourself) te trakteren op nieuwe theedoeken (zie foto, het is theedoek Heidi van Rice!) en als dat niet helpt mag ik dan van mezelf voor de meest simplify life oplossing kiezen: de hele week uit eten en drankjes uit vrolijke kartonnen bekertjes. Iemand nog een leuke bekertjes-tip? Gepost door: Irene
’
