Offline als luxe (20)

Alleen sukkels werken nog na kantoortijden hun mails weg, lijkt het. What’s going on? Irene verdiepte zich in de ‘na werktijd-offline-trend’ 

Er is iets gaande rondom e-mails wegwerken na werktijd. Lange tijd was dat het voorbeeld van: ‘zo jij bent goed bezig’, maar langzamerhand lijken alleen sukkels dat nog te doen. Psycholoog Tony Crabbe zette natuurlijk vorig jaar de trend door in zijn boek Nooit meer te druk te hameren op bewustere keuzes maken in welke informatie je tot je neemt en op welke momenten. Druk zijn en altijd maar je mail beantwoorden is ouderwets volgens Crabbe en daar kwam nog eens de boodschap van Cal Newport (de schrijver van Diep werk) overheen, die ook vond dat we moeten stoppen met dat altijd bereikbaar zijn en bovendien in elk interview verkondigde dat hij elke avond zijn telefoon gewoon uitzet. Daarbovenop kwam dan nog op 2 januari het grote nieuws uit Frankrijk: de minister van Arbeid had besloten dat Franse werknemers voortaan buiten werktijden mails volledig mogen negeren.

Inmiddels voelde ik me steeds meer gekke Henkie als ik ’s avonds voor de zoveelste keer op mijn telefoon nog even de laatste mails zat weg te werken of een uurtje eerder opstond in het weekend om als de kinderen nog sliepen wat dingen op te lossen workwise. Ik had echt het gevoel dat ik stom bezig was en ermee moest stoppen, want hé ik ben nu toch ook zo bewust met mijn online tijd bezig? Maar ik heb ontdekt dat ik soms juist heel blij word van ’s avonds mails beantwoorden en niet mijn telefoon uit doen. Neem deze week: op dinsdag kon ik dolgelukkig zonder al te veel schuldgevoel naar huis, toen school belde dat dochterlief ziek was. Ik zat drie keer precies op tijd klaar met de spuugbak, legde natte washandjes op haar hoofd en las voor uit De kinderen van Bolderburen. En toen ze sliep kroop ik achter de computer en deed ik alles wat ik van de Franse wet niet meer hoef. En dat vond ik fijn. Ik schreef dit blog en ging tevreden slapen.  

  • One thought on “Offline als luxe (20)

    1. Klopt. En in mijn werk deed ik dat ook toen mijn kinderen jonger waren. Maar dan is het compenseren en niet bovenop je gewerkte uren. Een wezenlijk verschil.

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.