Ellen Richter omschrijft herinneringen bij liedjes in haar bundel Ellen’s Choices

Ellen Richter

Ellen Richter verzamelde allerlei liedjes waaraan ze een speciale herinnering had. Ze bundelde alle verhalen in de podcast en bundel Ellen’s choices.

Wat doe je precies?

“Ik ben redacteur en tekstschrijver en heb een eigen bedrijf de WoordgieterIk schreef interviews voor magazines, schrijf momenteel blogs en algemene teksten voor websites van bedrijven en ik corrigeer manuscripten. Daarnaast maakte ik Ellen’s choices, een boek met liedjes en herinneringen.”

Je bent op een gegeven moment gestart met het opschrijven van herinneringen. Hoe ben je hiermee begonnen?

“Het begon hobbymatig in 2014; ik deed mee met het zogeheten ‘365-dagenproject’, een project op internet waar iedereen aan mee kon doen. Elke dag mocht je iets creatiefs posten en je mocht zelf weten wat dat was. Ik weet niet meer precies hoe het kwam, maar ik besloot elke dag een stukje bij een muzieknummer te schrijven. Dat hield ik 365 dagen vol, maar toen verwaterde het. Daarnaast zette ik het een paar maanden later voorzichtig op een website, maar ook dat verwaterde.

Tot eind vorig jaar, 2020. Doordat ik enkele filmpjes op LinkedIn zag, realiseerde ik me weer hoe impactvol muziek is. Een van de filmpjes ging over een oud-ballerina: je zag haar dementerend in een rolstoel zitten. Ze lieten haar de muziek horen van een van de balletten die ze ooit danste en ze ging met haar armen meebewegen. Zó mooi en ontroerend om te zien. Op dat moment besloot ik mijn oude hobby weer op te pakken.”

En hoe ging het toen verder?

“De coronatijd had er ook mee te maken. Ik had minder werk en dus meer tijd voor contemplatie. Een maand later overleed een vriendin. Uit het niets kreeg ze een hartaanval. Ze was pas 53 jaar. Voor mij was dat ook een teken om dromen waar te maken: ik zou mijn blogs gaan bundelen en in eigen beheer gaan uitgeven. En zo geschiedde. Afgelopen juni werd het eerste doosje afgeleverd. De bundel is verkrijgbaar bij bol.com en bij de boekhandel. Ook leuk is dat bij elk verhaaltje een QR-code staat naar het bijbehorende YouTube-clipje.

Ondertussen liet ik de website bouwen en maakte ik een gelijknamige podcast. Elke aflevering spreek ik een blogje in en hoort de luisteraar het betreffende nummer op de achtergrond. Dat doe ik wekelijks. Ik volgde een cursus podcast maken, die een paar maanden duurde. Op 1 april was de eerste aflevering te horen.”

Welk nummer heeft de herinnering die je het meest is bijgebleven?

Diamonds on the soles of her shoes van Paul Simon. Wanneer ik dat nummer hoor, denk ik aan het Hering biete in Schtad Zitterd, een café in Sittard, waar ik ben geboren. Hering biete is dialect voor haring bijten en heeft te maken met de woensdagavond na carnaval. Stond je op carnavalszondag, -maandag en -dinsdag nog in vol ornaat en geschminkt op de Markt of in de cafés, op de aansluitende woensdagavond was je weer schoon gewassen, droeg je je normale kleren en at je roggebrood met haring. Dat kreeg je automatisch aan de bar als je je drankjes bestelde. Ook was er geen carnavalsmuziek meer te horen. Nooit op Esjelegounsdig, Aswoensdag.

Zo ook die avond, eind jaren 80. Paul Simons album Graceland, geïnspireerd op zijn reis door Afrika, was net uitgekomen en bevatte onder andere het pareltje Diamonds on the soles of her shoes. De eigenaar van het café bediende die avond de muziekinstallatie en blééf dit nummer maar draaien, keer op keer, achter elkaar, er kwam geen einde aan. En keihard. Het was, net als de andere carnavalsdagen, één groot feest. Hij zou willen dat hij voor elke keer draaien een diamond had gekregen.”

Wat maakte dat liedje dan zo speciaal?

“Ik word altijd zó vrolijk als ik eraan terugdenk. Het was een superzorgeloze avond in mijn geboortestad, back to the roots, ik ben ook fervent carnavalsvierder. Ik woon al 25 jaar in de randstad, maar ga er elk jaar voor terug. En ik ben daarnaast op carnavalsmaandag geboren, tja, dan krijg je dat.”

Je herinneringen zijn natuurlijk best wel persoonlijk. Wat kan iemand anders uit jouw herinneringen halen?

“Een glimlach op iemands gezicht toveren, dat is wat ik wil. Dat iemand het herkent en dus moet glimlachen. Wat ik vooral ook wil, is mensen aanzetten om hetzelfde te doen. Ik bied ze mijn platforms aan. Ik denk dat iedereen dat wel heeft, wanneer je een bepaald nummer hoort, dat je dan teruggevoerd wordt naar iets uit het verleden. Die herinnering verwoorden vind ik fantastisch en ik wil dat anderen ook die vreugde ervaren. Dat kunnen ze zelf doen en de tekst of het ingesproken bericht aan mij sturen. Of, als ze het lastig vinden, wil ik ze daar absoluut bij helpen. Ik plaats hun tekst met naam op de website of maak er een podcast-aflevering van.”

Meer lezen?

Interview Rachel Vieth  Fotografie Ellen Richter

Promotional image Promotional image

Wacht even

Neem vaker een #flowmomentje. Mijmer, verveel je, reflecteer, wacht en vooral: doe even niets. Want dat zijn we stiekem een beetje verleerd.

Even niets: zo doe je dat