Jezelf worden kost tijd

jezelf worden

Keuzes maken die bij je kloppen, weten wat je wel en wat je niet leuk vindt. Het zijn dingen waar we in de loop van ons leven steeds beter in worden. Toch? Journalist Jocelyn de Kwant over jezelf worden.

‘Jezelf worden’ is een thema dat ik de laatste tijd vaker tegenkom, misschien wel omdat ik er nu op let. In haar boek Het mooiste moet nog komen schrijft de Amerikaanse antropoloog en psycholoog Mary Pipher (zelf in de zeventig) over hoe je het ouder worden kunt aangrijpen om méér uit het leven te halen in plaats van minder. Hoe je in plaats van alleen op het verval te letten, juist de focus kunt leggen op wat je leert.

Pipher: ‘In elke levensfase ontdekken we dat wat vroeger werkte, niet langer voldoet. We krijgen soms te maken met meer uitdagingen dan we aankunnen. Als we ons hier niet op instellen, lopen we het risico verbitterd te raken. (…) Dat is kwalitatieve groei. We denken meer na, worden aardiger voor onszelf en anderen en kunnen meer genieten.’

De kunst is volgens Pipher om er in de loop van je leven achter te komen, liever eerder dan later, wie je bent en wat je drijft. Ze schrijft: ‘Hoe beter we onszelf begrijpen, hoe beter we onderscheid kunnen maken tussen impulsief reageren en luisteren naar die innerlijke wijze stem die zegt: dit is belangrijk voor je. Hoe beter we onszelf leren kennen, hoe groter de kans is dat we echt vanuit onszelf kunnen handelen.’

Denken, voelen en weten wie je bent

Maar hoe word je dan helemaal jezelf? En wat is dat dan: ‘jezelf’? Ik vraag het Milou Dijkman van Souls on stage, die sprekers coacht. Dijkman: “Als mensen zichzelf zijn, merk je dat. Zij zijn prettig om naar te luisteren en staan overall sterker in hun schoenen. En dat is natuurlijk handig als je een volle zaal moet toespreken.”

Het is geen trucje, volgens Dijkman moet je hiervoor echt met jezelf aan de slag gaan. Ze onderscheidt drie gradaties van ‘jezelf zijn’: “De eerste is: wie dénk je dat je bent. Beredeneerd vanuit het hoofd, je ratio en je ego. Dat is het plaatje dat we naar de buitenwereld neerzetten.” Het is heel makkelijk om in die buitenste laag te blijven hangen, soms zelfs je hele leven. Maar volgens Dijkman is die laag niet wie je daadwerkelijk bent, maar alleen het verhaal dat je over jezelf vertelt.

Bij zelfonderzoek ga je steeds een trede dieper: “De laag die daaronder zit, komt veel dichterbij: wie vóel je dat je bent. Meer gezien vanuit je hart: wat zijn de dingen die echt in je léven, die je raken. Dat is niet altijd wat we aan de buitenwereld laten zien. En als laatste: wie wéét je dat je bent. Dat voel je in je buik, in je guts. Dat zijn de eigenschappen die je van nature altijd al bij je hebt gedragen, maar die ondergesneeuwd kunnen zijn.”

Het heeft volgens Dijkman zin om stil te staan bij wie je was als kind. Was je een nieuwsgierig kind of heel gevoelig, of allebei? Wat vond je echt leuk om te doen? “Sommige van die eigenschappen heb je jezelf misschien afgeleerd door negatieve ervaringen. Maar ergens zitten ze daar nog. In essentie horen ze nog wel bij wie je bent.”

  • Het complete verhaal vind je in Flow 2.

Tekst Jocelyn de Kwant  Illustratie Madeline Kate Martinez

jezelf worden

Promotional image Promotional image

Nieuw: Book for paper lovers 7

Ga naar de shop