Offline als luxe (24)

Irene denkt na over de vraag waarom ze in hemelsnaam tóch altijd de neiging heeft haar mobiel te checken terwijl ze in een gesprek zit met iemand.

Vroeger gingen gesprekjes met vriendinnen vaak zo: ‘Je weet wel, die acteur met dat wilde haar en die vierkante kaak, je weet wel toch? Die ook in uuh, in die ene film zat over dat stel dat dan, kom op, daar hebben we toen nog zo om gelachen.’ Of er was een gesprek dat zo ging: ‘Weet je wie ik laatst tegenkwam? Die was zooo veranderd. Haar anders ineens, en die kleren, tja, hoe zal ik het omschrijven, weet je nog Lucie uit klas 3, nou zoiets, en dan erger. Denk Gloria Estafan meets Madonna, qua haar dan. En dan nog meer van alles.’

Nu zijn gesprekjes nooit meer zo leuk. Want als we het niet weten pakt iemand z’n telefoon en zoekt het gelijk even op. Namen van acteurs, jaartallen, foto’s op Facebook om te laten zien hoe diegene er nu uit ziet. En ik baal daar eigenlijk van.

Want was dat omschrijven niet juist zo leuk? Prikkelde dat niet onze fantasie en konden we het niet net wat erger maken dan het was? En hoe fijn was het dat je na een half uur ineens een naam te binnen schoot. En dan allebei gelukzalig achterover kon zakken omdat je niet meer je hersens hoefde te pijnigen. Nu ligt steeds vaker het mobieltje paraat op tafel als ik wat ga drinken of eten met vriendinnen. En dat irriteert me eigenlijk. Alles wordt ter plekke onderzocht, gecheckt en in beeld gebracht en dat haalt je enorm uit het gesprek.

Ik ben geen heilige hoor, ik heb ook vaak m’n telefoon paraat. Wel laat ik ‘m vaak bewust in mijn tas, maar dan ben ik stiekem blij als een vriendin even naar de wc gaat, zodat ik snel kan checken. Soms verzin ik een smoes: ‘sorry hoor, ik moet even kijken of mijn dochter nog heeft geappt,’ omdat ik nog snel even wil kijken of ik nog een spannend appje heb teruggekregen van iemand…

Op Insta (ja online dus) zag ik laatst deze quote: hang out with people who make you forget to check your phone. Hoe mooi is die! En ik dacht: dat doe ik eigenlijk altijd. Alle mensen die ik ontmoet zijn interessant genoeg om me te laten vergeten op mijn mobiel te kijken. Maar ik ben inmiddels zo geprogrammeerd dat ik toch altijd even wil spieken. Niet eens om een feitje of naam of foto op te zoeken, maar omdat ik hoop op een leuk appje, berichtje, dingetje. Zou ik het nog af kunnen leren? Ik ga in ieder geval m’n best doen. Me niet meer laten afleiden, maar lekker in het moment blijven met m’n gesprekspartner die live bij me zit en tijd voor me heeft gemaakt.  Zeker weten dat die het waard is om mijn iPhone te vergeten.


Afbeelding/quote: Pars Caeli 

0
reageren

Laat een reactie achter

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Promotional image

Nu met 30% korting

Flow Winter pakket

Een pakket met Flow Leven & Liefde, Notebook for Paper Lovers en Mix and Match.

Shop >