Inchecken bij jezelf: hoe sta ik er eigenlijk voor? #2: angst

Check-in cards

Het gesprek aangaan met jezelf is niet iets wat je snel doet. Maar het is wel heel fijn om af en toe bij jezelf te checken hoe het er nou eigenlijk voor staat. Mirjam Rosema-Verhulst gebruikt de kaarten van Check-in cards om vaker bij zichzelf in te checken dan op social media.

Iemand van wie ik heel veel hou, is ziek. Ze is zo ziek dat ze nooit meer beter wordt. In december bleek een ‘aanhoudende buikgriep’ een buik vol tumoren te zijn. Dus alle momenten die we nu nog samen hebben, koester ik. Neem ik diep in me op.

Ze is onmisbaar. Voor mijn man, voor mijn kinderen, maar ook voor mij. Want waar ‘schoonmoeder’ wat afstandelijk klinkt, is ze voor mij een heel belangrijk persoon. Ze is op een positieve manier verwikkeld in ons leven.

In februari waren we haar bijna kwijt. Toen ze na het staken van de behandelingen weer wat opknapte, heb ik de angst om haar te verliezen een beetje weggestopt. Ze kan er toch niet op een dag niet meer zijn? Dat idee vind ik zo surrealistisch en onverdraaglijk dat ik het snel bagatelliseer. Want het gáát nu toch ook best goed ook al is ze terminaler dan ooit te voren?

Dun lijntje

Maar het lijntje tussen ‘het gaat goed’ en ‘het gaat slecht’ bleek weer dun deze week. Een heerlijke verjaardag in de zon, sloot zij af op de eerste hulp. Het bleek niets met de kanker te maken te hebben, maar ineens was daar toch weer die angst. En nu sluimert die alweer een paar dagen in mij.

Ik besluit de kaart ‘Angst’ erbij te pakken. Grappig genoeg ligt-ie meteen bovenop als ik het eerste deel kaarten van de stapel pak. ‘Als je angst wegduwt, wordt het groter’ staat er bovenaan.

Verstijfd van angst

Als ik er even voor ga zitten met m’n ogen dicht, merk ik dat ik door het schrijven van dit stukje een beetje misselijk ben geworden. En m’n keel en nek voelen aan als dikke stijve klei. Ik probeer zoals op de kaart staat, er van een afstandje naar te kijken. Welke angst heb ik nu precies?

Het is niet alleen de angst haar kwijt te raken. Ik ben ook bang voor het onnoemelijke verdriet dat erbij hoort. En ik zal niet alleen met mijn eigen verdriet, maar ook met dat van mijn man, schoonvader – en waar ik het meest tegenop zie – dat van mijn kinderen moeten dealen.

En het is haar ziekbed waar ik voor vrees. Onze machteloosheid. Ik ben niet onbekend met de eindigheid van het leven en weet hoeveel pijn het verliezen van iemand doet.

Op het juiste moment mee dealen

‘Ga niet langer mee in ‘wat als’,’ lees ik, en ‘Hoe pak ik de regie terug in dit moment?’ En dan denk ik aan wat ik weleens tegen mijn dochter zeg: ‘Je continu zorgen maken over wat er allemaal kan gebeuren, is zonde van je energie. Je moet ermee dealen als het moment daar is.’ Ook al is de angst die ik heb reëel, éigenlijk is die nu nog niet aan de orde.

En ik denk dat dat is wat ik moet doen. Ik mag verdrietig zijn, en daar bij stilstaan. M’n angst hoef ik ook niet weg te duwen. Maar ik kan het wel van een afstandje bekijken. En dat zwaard van Damocles, dat is er nou eenmaal.

Meer lezen

Tekst Mirjam Rosema-Verhulst  Fotografie Check-in cards

Promotional image Promotional image

Meer dan 150 pagina’s met paper goodies

Flow Paper Book for Nature Lovers

Een lekker dik boek met patronen en illustraties van Flow illustratoren. Een Paper Book van Nature Lovers voor Nature Lovers.

Bestel zonder verzendkosten