Zinnetjes van Aaf: Het is ouder worden of doodgaan

ouder worden

Columnist en schrijver Aaf Brandt Corstius over zinnetjes die haar aanspreken of inspireren. Deze keer: het is ouder worden of doodgaan.

In de jaren dat ik deze zinnetjes voor Flow verzamel, ben ik ergens achter gekomen: de zinnen die je uit derde of vierde hand hebt, zijn vaak de beste. Want de verstandigste. En de treffendste. Want: die heeft ooit iemand uitgesproken tegen een ander en die heeft dat zinnetje onthouden om het vervolgens tegen mij of weer iemand anders te zeggen. Het zinnetje is dus het onthouden en doorgeven waard. Het doorstaat de tand des tijds. Het is als een heel degelijke kinderjas die rustig vijf keer gedragen kan worden door steeds weer andere opgroeiende kinderen.

Zo zat ik laatst te luisteren naar een interview met modejournalist Cécile Narinx en die had het over ouder worden. Een onderwerp dat mij ook wel bezighoudt, want na je veertigste heb je het daar ineens vaak over – je knieën geven er aanleiding toe, of je oogleden, of je haarkleur. Ik vind ouder worden niet erg, niet zo erg als veel anderen in elk geval. Ik verlang niet naar botox en ook niet per se naar mijn gemoedsgesteldheid van toen ik twintig was. Narinx had dat ook niet. Ze citeerde Katja Schuurman (dus: een zinnetje uit de derde hand) die ze ooit had horen zeggen: ‘Het is ouder worden of doodgaan.’

Guilty pleasures
Lees ook: Aafs guilty pleasures

En dat is nou precies wat ik al mijn hele leven denk. Ik sprak een variatie op dit thema ooit uit in een talkshow, toen ik vertelde over wat ik zo leuk vond aan ouder dan veertig zijn. ‘Je bent in elk geval nog niet dood.’ De talkshowpresentator vond dat ik de lat wel erg laag legde, maar dat vond ik niet. Ik had het er later over met een goede vriendin. Zij zei: ‘Maar hij kent jouw geschiedenis niet.’

En dat is waar; die presentator wist misschien niet dat mijn moeder al heel jong overleed, toen ze 34 was, dat ik dus vanaf mijn kindertijd al weet dat het leven plotseling kan ophouden en dat oud worden een voorrecht is. En rimpels krijgen, grijze haren, knieën die kraken, oogleden die overhangen. Je mag dat allemaal meemaken omdat je nog leeft. Je bent niet dood, je wordt steeds ouder. En daar mag je blij mee zijn. Ik leg de lat dus helemaal niet laag, ik leg hem juist hoog: het leven is het grootste goed en daarmee ook je gezondheid. En zolang die op orde is, kun je maar beter blij zijn met je kraaienpootjes.

Ik dacht dus al die tijd al iets in de richting van wat Katja Schuurman treffend samenvatte, maar ik moest het even zo bondig in een zin horen. Die ga ik ook gebruiken als iemand anders (of ikzelf) weer klaag over de dingen die horen bij ouder worden. Ik vind ’m zelfs geschikt om een spreekwoord te worden, maar hoe je een spreekwoord wordt, weet haast niemand.

Het zinnetje is in elk geval het onthouden waard, ook als je pas twintig bent. Want als je op een dag steeds vaker gesprekken over je knieën of je krakende rug voert, zal je hem nog nodig hebben. Wel met een 
glimlach uitspreken (dat is ook beter voor de vorm 
van je rimpels).

  • Aafs nieuwste column kun je lezen in Flow 2.

Tekst Aaf Brandt Corstius  Fotografie Lorene Farrugia/Unsplash.com

Promotional image Promotional image

Nieuw: Your Flow Keep Calm Daily Craft Book

Ga naar de shop