Leven met het ritme van de natuur: wat Mariël leerde op het Griekse schiereiland Methana (en hoe je dat zelf toepast)

Mariël Hacking woont een deel van het jaar op Methana, een Grieks schiereiland. Elke keer is ze aangenaam verrast hoe de mensen er wars van materie zijn, en een met de natuur. Wat kunnen we daarvan leren?

Twintig jaar geleden kwam ik voor het eerst op Methana. Als schrijver (en schrijfcoach) was ik meteen onder de indruk van de manier waarop Grieken leven. Waar wij Nederlanders de natuur soms voor lief nemen, is het voor de bewoners op deze peninsula een van de belangrijkste dingen in hun bestaan.

Ze zien betekenis in wat het land te bieden heeft en eten meestal wat ze zelf verbouwen, hebben kippen of twee varkens, gaan met hun bootje vissen – of kennen iemand die dat doet – en bakken hun eigen brood.

Bewegen op het ritme van de natuur, hoe doe je dat?

Mensen delen hun dag hier in naar de natuur, laten hun ritme ervan afhangen. Ze kijken: wat voor weer is het? Is het zonnig, komt er regen, hoe warm wordt het? Is het licht of donker buiten, hoe gedraagt de zee zich? Daarna wordt pas besloten hoe de dag eruit gaat zien.

De dagroutine hier verschilt ook naargelang het seizoen. In de zomer vertrekken werkers bij zonsopgang op de brommer naar hun land. Rond de middag hebben ze al zes uur gezwoegd en is het tijd voor lunch en siësta.

Dan gaan de luiken dicht, de ventilatoren aan en wordt er in een half­donkere kamer geslapen of tv gekeken. Rond zeven uur komt iedereen weer tevoorschijn en kan de avond beginnen. In de winter wordt er doorgewerkt tot drie uur ’s middags en spelen de avonden zich binnen af.

Eiland van tien bij tien

Methana is een vulkanisch schiereiland van zo’n tien bij tien kilometer. Het hoogste punt ligt op 740 meter: de geiten weten wel raad met de steile hellingen, maar fietsen is hier nogal een uitdaging. De ongeveer tweeduizend bewoners leven vooral van kleinschalige visserij en landbouw, en van het werk op de schepen.

Op het eiland kent iedereen elkaar. Zelf was ik jarenlang η ξένη γυναίκα, de buitenlandse, wonend in het huis van de lokaal befaamde John Bell, een Britse ingenieur in Saoedi-­Arabië waar hij zijn Egyptisch-Griekse vrouw Chrysoulla ontmoette.

Mijn vriendin Eleni heeft in totaal zes jurken en drie paar schoenen in de kast

Samen kochten ze een bouwval aan zee met de bedoeling er een kleine scheepswerf van te maken. Zo ver is het nooit gekomen: in plaats daarvan is het nu mijn plek en vertoeven er elk jaar opnieuw tientallen schrijvers in de tuinen rondom het huis en aan het strand, tijdens de schrijfvakanties aan zee die ik organiseer.

Hou het simpel

Het draait om eenvoud op deze plek, materie doet er niet toe. Mijn goede vriendin Eleni heeft in totaal zes jurken en drie paar schoenen in de kast. Haar man Nikos speelt urenlang het bordspel Tavli met zijn vrienden in het kafeion, het koffiehuis, onder het genot van een kop Griekse koffie.

Mooie kleren, oorbellen, boeken of cd’s: er is hier nauwelijks markt voor. Het idee dat spullen de kwaliteit van je leven kunnen verbeteren, zoals we in Nederland nogal eens denken, is de mensen hier vreemd.

Wat kunnen wij als Nederlanders leren van het langzamere leven op het ritme van de natuur? Kijk meer naar het weer, verbindt je met de natuur en houd het leven simpel.

Meer lezen

• Hilary Belle Walker woont in een tijdcapsule – en zo creëer je zelf een jaren 60-interieur.
• Jaana verhuisde naar een Fins eiland vanwege de rust en ruimte (maar dat vraagt ook aanpassingsvermogen).
• Onthaasten op Caths eiland: “Af en toe ruimte en rust nemen draagt bij aan een mooiere wereld”.

Tekst Mariël Hacking Fotografie Mariël Hacking, Getty Images