Dagboek van een introvert #6: confrontaties (en je later pas bedenken wat je écht had willen zeggen)

prikkels

Online editor Bente van de Wouw komt in een wereld van extraverten uit de kast als introvert en schrijft erover (met een knipoog). Deze keer: confrontaties (en je later pas bedenken wat je écht had willen zeggen).

Ik lig in bed. Het is midden in de nacht. Ik draai me nét om om verder te gaan slapen als ik gestoord word door een gedachte. In mijn hoofd popt de zin op die ik had móéten zeggen tijdens dat ene gesprek, waarin ik totaal onverwachts een moeilijke vraag naar mijn hoofd geslingerd kreeg. De zin is perfect. Direct maar toch zacht en hij beschrijft precies mijn gevoel.

De zin is ook nogal te laat, het gesprek speelde zich acht werkdagen geleden al af en dus heb ik helemaal niets aan die perfecte gedachte die midden in de nacht besluit zijn entree te maken. Lekker dan.

Mond vol tanden

Het is niet de eerste keer dat dit me overkomt. Hoewel mijn hoofd fantastische zinnen en antwoorden kan creëren, doet-ie er ook een stuk langer over dan het hoofd van de gemiddelde extravert. En dus gebeurt het me regelmatig dat ik met mijn mond vol tanden sta tijdens een vergadering, en later pas, als de meeting allang voorbij is, een geniale ingeving krijg.

En áls mijn brein een keer op tijd is en die perfecte gedachte wonderbaarlijk genoeg meteen bij me opkomt, dan nog komen de woorden soms niet uit mijn mond. Niet omdat er iets mis is met mijn spraak, wel omdat ik netjes mijn beurt afwacht. Punt is dat die beurt vaak genoeg aan me voorbij gaat, omdat iemand anders minder afwachtend is en harder roept.

Waar is mijn schild?

Ik ben dus niet zo goed in confrontaties. Het voelt een beetje alsof ik naar een riddergevecht ga, waarbij mijn tegenstander zwaar bewapend tegenover me staat, met een zwaard, een knuppel en zo’n kogel aan een ketting. Ik daarentegen heb alleen een schild. En laat ik die nou net vergeten zijn, verdomme.

Dat ik minder hard roep en dat mijn brein wat langer de tijd nodig heeft, betekent echter niet dat ik niets te zeggen heb. Sterker nog, ik geloof er heilig in dat er wat meer geluisterd mag worden naar introverten.

Want het duurt misschien een tijdje voor ze met een antwoord komen, maar als de woorden eenmaal uit onze mond rollen, dan kunnen die heel waardevol zijn. En dan blijken we toch zwaarder bewapend dan we zelf eigenlijk dachten (je moet ons alleen de tijd geven om dat zwaard en schild even te halen).

Meer lezen

Tekst en fotografie Bente van de Wouw

Promotional image Promotional image

Hij is er weer!

Flow Book for Paper Lovers 9

Een nieuwe editie van onze jaarlijkse bestseller, met 300+ pagina's papier en paper goodies, zoals een kattenhuis, stickers en retro briefpapier.

BEKIJK DIT BOOK FOR PAPER LOVERS