Wonen tussen muren van glas: zo ontwierp Margit haar ‘kashuis’ in Noorwegen
Architect Margit-Kristine Solibakke Klev woont met man en kinderen in een reus van een kas op het Noorse platteland. Waar het prettig toeven én prettig tuinieren is.
De Noorse Margit-Kristine Solibakke Klev (een hele mond vol) woont vlak bij de boerderij van haar familie in Buskerud, hartje Noorwegen, waar ze opgroeide.
Samen met haar man en hun twee kinderen wonen ze in een enorme kas. Die aan niemand beter besteed zou zijn, want a. ze is gek op architectuur en houdt van eigenzinnige manieren van wonen. En b. ze doet niets liever dan tuinieren.
“De kas woont geweldig, maar daarbij kan ik er ook nog eens mijn eigen druiven, abrikozen, nectarines en perziken verbouwen. En kruiden, ook de soorten die buiten niet zo goed groeien: peterselie, salvia, melisse.”
Huis, binnentuin en tuinkamers in één kas
Het op maat gemaakte huis van de Klevs wordt omhuld door een flinke, glazen kas. Die kwam binnen als bouwpakket uit Denemarken, en stond met twee weken.
De kas is zo huge dat niet alleen het huis erin past, maar ook een binnentuin en verschillende tuinkamers. Daar kunnen planten en bomen groeien die gewoonlijk nooit zouden overleven in deze contreien, vanwege de kou.
Het is ook de plek waar ze zaadjes opkweekt tot kleine plantjes, die ze dan in het voorjaar of de vroege zomer weer in de volle grond uitplant.
Zelfgemaakt
Dat Margit met haar gezin in de buurt van haar ouders, haar broer en haar zus wilde wonen, stond vast. Ze studeerde eerst ecologie, maar switchte naar architectuur, aan de universiteit van Trondheim.
Daarna woonde ze een jaar in Stockholm, waar ze bij verschillende architectenbureaus werkte, tot ze haar eigen bureau begon: Outline, in de stad Drammen. Deze woonkas was haar allereerste eigen project, nou ja, samen met haar man.
De aanleiding was dat ze een stuk land op de boerderij van Margits huis erfden. Dat moest een teken zijn, want beiden wilden niks liever dan het hele jaar door op het platteland wonen. Ja, ook in de strenge Noorse winters.
Duurzaam en zelfvoorzienend
Wat belangrijk was: het kashuis moest wel duurzaam zijn. Aangezien het best afgelegen staat, kwam er een eigen biomassacentrale, gestookt op hout uit de buurt, voor de verwarming en warm water. Verder nog een eigen waterbron, zonnepanelen en zelfs een micro-waterkrachtcentrale.
De hele familie eet van eigen groenten en fruit. Vlees krijgen ze via de buren. Margits broer en zijn vrouw hebben paarden, dus die mest gebruikt ze voor haar moestuin. Zo helpen ze elkaar de winter door. “Het is allemaal met elkaar verbonden.
In de zomer voelt het leven in dit huis compleet anders dan in de winter, maar tegelijkertijd kunnen we het hele jaar door in de tuin zitten, en groente en fruit telen: een regelrechte luxe.”
Puzzel van glas
Toen de onderdelen voor de kas het erf op werden gereden, was het wel even slikken. Wat een glas, wat een onderdelen en wat een puzzel.
Om de kamers in huis redelijk koel te houden in de zomer, moesten ze op het noorden of het oosten liggen. En Margit wilde in elke kamer een eigen raam dat open kon voor frisse lucht.
Ook moesten de glazen serres precies aansluiten op de keuken van het huis, de meest gebruikte ruimte in huis. Er zit een eethoek in en een kleine woonkamer, die uitkomen op de lichte binnentuin.
Sterren kijken
Geslapen wordt vooral in de kamers op de begane grond, want boven is de woonkamer, vanwege het uitzicht. En raar maar waar: het huis heeft ook nog een plat dak, overkoepeld door glas, waar het in de lente en herfst lekker toeven is. “’s Nachts is het compleet donker op het erf, dus dan kunnen we naar de sterren kijken.”
Meer lezen
- Zonder hypotheek lukte het in Zweden wél: hoe freelancer Rosie een boshuisje vond en het zelf opknapte.
- Otje verlangde naar meer ruimte en rust, dus ze verhuisde van de Randstad naar het platteland (zo ervaart ze het).
- Hilary Belle Walker woont in een tijdcapsule – en zo creëer je zelf een jaren 60-interieur.
Fotografie Richard Powers
