Boris (30) over zijn zelfbeeld: ‘De gayscene kan competitief zijn, met veel focus op uiterlijk’
Boris vertelt hoe zijn lichaamsbeeld, de gayscene en datingapps zijn zelfvertrouwen soms onder druk zetten. En hoe sport en kunst hem helpen in balans te blijven.
Schrijver Tatjana Almuli had voorheen een niet al te beste relatie met haar lichaam, nu is ze overwegend blij met zichzelf. Voor Flow vraagt ze mensen naar hun lijf en zelfbeeld.
Hoe zou je de relatie met je lichaam omschrijven?
“Meestal zit ik lekker in mijn vel, ik weet dat dat het belangrijkst is. Toch merk ik dat ik in de loop van de tijd meer ben gaan focussen op mijn uiterlijk, en soms vind ik dat lastig. Ik ben 1 meter 95 en lang was ik wat iel, terwijl ik persoonlijk meer hou van een breed postuur. Daardoor bekruipt me toch een soort ‘we zijn er nog niet’-gevoel als ik naar mijn lichaam kijk.
Dat relativeer ik overigens wel. In mijn werk als beeldend kunstenaar weet ik hoe averechts perfectionisme kan werken – het maakt dingen vaak minder mooi. Bovendien ben ik goed in tevreden zijn, in afstand nemen, kritisch kijken en concluderen: dit is kwalitatief gewoon goed.”
Heeft de gayscene invloed op je zelf- en lichaamsbeeld?
“De laatste tijd merk ik dat datingapps me beïnvloeden – ik kan er echt onzeker van worden. Dan vraag ik me af: ik zie er toch goed uit, dit zijn toch leuke foto’s? Waarom word ik genegeerd? Dat knaagt steeds vaker aan me, hoe zelfverzekerd ik in de basis ook ben. Daarbij kan de gayscene behoorlijk competitief zijn, met veel focus op uiterlijk en een dominant schoonheidsideaal. Soms staat er letterlijk in iemands bio dat hij niet openstaat voor bepaalde lichaamstypes of culturele achtergronden. Dat voelt paradoxaal, want de queerscene kan ook juist heel inclusief en open zijn.”
Dat knaagt steeds vaker aan me, hoe zelfverzekerd ik in de basis ook ben.
Hoe is je verhouding met sport en voeding?
“De afgelopen jaren ben ik vaker krachttraining gaan doen en ik eet voedzamer en meer dan vroeger. Daardoor word ik wat voller en zichtbaar gespierder, en daar ben ik blij mee. Anderen zijn vaak bezig met afvallen, voor mij is aankomen juist iets positiefs. Tijdens mijn master in New York was ik zo druk met tekenen en deadlines halen dat ik slecht voor mezelf zorgde. Ik at te weinig en woog op een gegeven moment nog maar 72 kilo, belachelijk weinig voor mijn lengte.
Hoe ouder ik word, hoe meer ik besef dat ik fysiek en mentaal goed voor mezelf wil zorgen. Ik verdien het om tijd voor mezelf te nemen, en daar horen genoeg beweging en goed eten bij. Als ik net uit de sportschool kom, voel ik me op mijn best: sterker en energieker.”
Reken je anderen af op hun uiterlijk?
“Nee, ik geloof niet dat ik mensen als leuker, succesvoller of beter beoordeel als ze binnen het schoonheidsideaal passen. Maar in de praktijk let ik er toch op hoe anderen eruitzien. Een buikje is geen probleem, maar een smal lijf vind ik gewoon minder aantrekkelijk.
Tegelijkertijd weet ik dat uiterlijk niet alles is. Ik heb vaker gedatet met modelachtige types, die er wel prachtig uitzagen, maar weinig zinnigs te melden hadden. Uiteindelijk maken charisma en humor het verschil, die ongrijpbare spark. En die dingen zie je niet altijd meteen aan iemand af.”
Waar krijg je energie van?
“Als ik me minder goed voel, kom ik altijd weer uit bij kunst. Dat is echt mijn schuilkelder. Het maakt niet uit wat het is: muziek, beeldende kunst, een film of een boek. Kunst doet zó veel goeds, en vaak ook meteen. Dan besef ik: wacht eens even, er zijn belangrijkere dingen dan mijn onzekerheden of die ruzie van gisteren. Dat vind ik het mooie eraan. Kunst verplaatst je blik. Het geeft lucht, grip, troost, energie, alles wat je op dat moment nodig hebt.”
Meer lezen
- ‘Alsof ik een tweede puberteit doormaak’ – trans vrouw Vlinder over haar zelfbeeld.
- ‘Zodra een vrouw iets doet wat van de norm afwijkt, veroordelen we dat vaak’ – 5 inzichten van Milou Deelen.
- Lichaamsgerichte therapie hielp Tatjana: ‘Ik leerde opnieuw eten als ik honger had, huilen als ik verdrietig was’.
Fotografie Tatjana Almuli
