Autodidact, keramist en illustrator Ulrike Lea Moormann: ‘Creativiteit is een constante factor in mijn leven’
Van keramiek tot mode: kunstenaar en ontwerper Ulrike Lea Moorman (47) volgt altijd haar creativiteit. Zo vindt ze inspiratie.
Wat ben je aan het doen?
“Ik ben aan het werk in mijn ontwerpstudio in een voormalige bakkerij in Aken, vlak bij de Nederlandse en Belgische grens. Die zit in het Frankenberger Viertel, een rustige wijk met veel cafés en kleine parken. Regelmatig vallen mijn vrienden binnen voor een praatje of kop thee.
Ik maak keramiek en illustraties, naast vrij werk ook voor verschillende internationale mode-, interieur- en accessoiremerken. Voor Oeuf NYC bijvoorbeeld, een duurzaam lifestyle-kindermerk, werkte ik aan twee kledinglijnen.”
Hoe begon jouw loopbaan?
“Ik ben autodidact. Creativiteit is een constante factor in mijn leven. Maar ik begon met het halen van een master in politicologie, Duitse literatuur en psychologie. Toen ik besloot te luisteren naar wat ik echt wilde, heb ik me volledig op mijn creatieve werk gestort.
Ik geloof er sterk in dat je dicht bij jezelf moet blijven, je eigen pad moet kiezen. Als autodidact kun je bijna ook niet anders dan af te gaan op je eigen ideeën. Soms is dat een nadeel, maar ik zie het vooral als een voordeel.”
Wat kenmerkt jouw stijl?
“Ik hou van speelsheid, abstractie en uitgesproken kleuren. Inspiratie haal ik uit het dagelijkse leven, de natuur en kunst. Het huis, in zijn klassieke, abstracte oervorm, komt veel terug in mijn werk. Het is een krachtig en spannend ontwerpelement, waarmee ik eindeloos kan variëren.
‘Iets met je handen maken is altijd een wezenlijk onderdeel van ons bestaan geweest’
Maar ook in zijn betekenis inspireert het me. De mens heeft altijd woonruimte nodig gehad en op elke plek is daar anders invulling aan gegeven, afhankelijk van wat er aan materiaal beschikbaar was of waar daar behoefte aan was. Zoals de vakwerkhuizen rond Aken, de Eifel, België en Nederland – ik vind ze prachtig en in iedere regio zien ze er anders uit.”
Inmiddels geef je ook les. Hoe is dat?
“Samen met keramist Eva Strobel organiseer ik de Clay Play Club. Wij werkten al ruim twee jaar samen en merkten hoeveel je van elkaar leert. Dus dachten we: voor anderen moest dat net zo leerzaam en inspirerend zijn.
Met onze cursussen delen we onze kennis en ervaring binnen dit ambacht, en bieden we mensen tegelijkertijd de gelegenheid om elkaar op ideeën te brengen en samen creatief bezig te zijn.”
Hoe belangrijk is dat ambacht nu nog?
“Iets met je handen maken is altijd een wezenlijk onderdeel van ons bestaan geweest. Ik geloof niet dat dat ooit zal veranderen. Je hoofd, handen en hart komen erdoor in harmonie bij elkaar. Het digitale leven kan dat simpelweg niet vervangen.
De wereld staat voor grote uitdagingen. Die voel ik ook, en dan ben ik dankbaar dat ik met mijn ontwerpen wat vrolijkheid kan verspreiden.
Soms krijg ik van iemand van de andere kant van de wereld een bericht dat diegene geniet van mijn werk, dat is enorm bevredigend. Als ik in alle vrijheid kan blijven doen wat ik het liefste doe, ben ik heel gelukkig.”
Meer lezen
- Waarom is iets maken soms zo moeilijk? Zo doorbreek je ‘creatieve weerstand’.
- Samen creatief bezig zijn – 5 redenen waarom social crafting nu in opkomt is.
- Mina Abouzahra combineert Marokkaans ambacht en Nederlands design.
Fotografie Ulrike Lea Moormann
