‘Je bucketlist afvinken is niet genoeg’ + 4 andere inzichten van Stijn de Vries
Radio- en televisiemaker, acteur en schrijver Stijn de Vries (28) over de lessen die hij tot nu toe van het leven leerde. Zijn vijf belangrijkste inzichten.
1. Laat als opvoeder je oordeel achterwege
“Als kind werd ik door mijn ouders enorm vrijgelaten om te zijn wie ik wilde zijn. Een barbie voor je verjaardag? Prima. Als Pippi Langkous naar carnaval? Ook goed.
Ik denk dat ik mezelf daardoor al vroeg heb leren kennen: ik hoefde later niet allerlei lagen af te pellen om te zien wat van mij was en wat was aangeleerd. Ja, ik ben een man en ik voel me ook een man. Maar als ik bijvoorbeeld een jurk wil aantrekken naar het Gouden Televizier-Ring Gala, waarom niet? Ik denk dat het belangrijk is voor een kind om opvoeders te hebben die niet oordelen.”
2. Juich niet te vroeg
“Aan het einde van de lagere school kreeg ik net aan een havo/vwo-advies, en daarom ging ik voor de zekerheid naar een vmbo-t/havo-brugklas. De eerste maanden haalde ik daar alleen maar achten en negens, waarop mijn mentor zei: ‘Als jij niet naar de havo gaat, eet ik mijn schoen op.’
Top, klaar is Kees – nu hoef ik niet meer te leren, dacht mijn puberbrein. Dat liep niet goed af: ik kwam 0,1 punt te kort en mocht niet naar de havo. Daardoor kreeg ik wel een enorme bewijsdrang, en weet ik nu: juich nooit te vroeg. Ik geloof iets pas wanneer het écht zo is.”
3. Dingen gaan zoals ze gaan
“Tijdens mijn studie journalistiek leefde ik geen ‘echt’ studentenleven: ik had veel meer kunnen feesten en dansen of in het buitenland kunnen studeren. In plaats daarvan volgde ik als een gedisciplineerde militair een hysterisch ritme van werken en nog eens werken. Waar het maar kon – bij LINDA., Talpa, omroep MAX – liep ik vrijwillig stage om mijn strepen te verdienen in het vak, aangezien ik nog niemand in dat mediawereldje kende.
Ik geloof niet in spijt, dingen gaan zoals ze gaan, maar als ik straks 35 ben, kóm ik toch in een soort tweede jeugd terecht: dan ga ik elk feest af. Misschien omdat ik stiekem ergens denk dat ik iets heb gemist tijdens mijn studententijd.”
4. Gun je vrienden de hele wereld
“‘Jij bent daar waar ík hoor te zitten,’ zei een vriend ooit tegen me toen ik een bepaalde rol kreeg en hij niet. Wat zeg jij nou, dacht ik – ik was totaal beduusd en heb de vriendschap vervolgens dood laten bloeden. Want je kunt geen vrienden zijn als je de ander iets misgunt.
Tuurlijk hoor ik soms van vrienden die ook acteren dat ze mijn rol ook wel hadden willen hebben. Dat begrijp ik totaal. Maar het wordt een ander verhaal als je zegt: ‘ík hoor die rol te krijgen en jij niet’.”
5. Je bucketlist afvinken is niet genoeg
“Vorig jaar dacht ik ineens: o mijn god, mijn dromen zijn op. De opnames voor Wie is de mol waren voorbij, mijn eerste roman was uitgekomen, ik had programma’s gepresenteerd. Maar zo kwam er wel ruimte vrij voor een jeugddroom: acteren. In Twente, waar ik vandaan kom, waren geen theaterscholen, nu ik in Amsterdam woon zijn er veel meer mogelijkheden.
Ik moet mezelf er wel aan herinneren om ook te genieten van de stappen die ik zet op weg naar die droom. Dus denken: wat vet dat ik een auditie mag doen, in plaats van dat als iets te zien wat ik ook weer kan doorstrepen op mijn bucketlist.”
Meer lezen
- ‘Voel je een boom’ + 4 andere levenslessen van Flow’s co-founder Irene
- “Streef niet te veel naar geluk” – De vijf levenslessen van schrijver Nicolien Mizee
- ‘Dobber eens zonder doel’ + nog 4 levensveranderende inzichten van schrijver Arjen van Veelen
Illustratie Deborah van der Schaaf
