Astrid & Irene: verandering

Wie ons een beetje heeft gevolgd de afgelopen jaren, weet dat we niet zijn van groots en meeslepend leven. We zijn weleens jaloers hoor. 
Op mensen die bedenken: we stappen nu in 
de auto en rijden naar Parijs. Op mensen die feesten geven voor driehonderd vrienden. Of op mensen die nooit zeggen ‘morgen moet 
ik weer vroeg op’, maar gewoon een nachtje doorhalen en dan wel zien hoe brak ze de volgende ochtend zijn. We zouden stiekem wel een beetje zo willen zijn, maar jongens, het is zoals het is, we zijn zo niet. En ergens vinden we dat ook een mooie eigenschap. Want genieten van wat er is, tevreden zijn en een gewone week of een zozo-zondag prima vinden, dat geeft ook rust in de tent.