Ontspullen met Astrid (41)

Grof huisvuil
We moesten een nieuw bed. Nog erger, we moesten naar een winkel om een bed te kopen. Iets dat we maar uitstelden en uitstelden maar op een dag zakte een van de poten van het oude bed door, en moesten we toch. En zo kwam ik na jaren weer eens op de meubelboulevard terecht. Ik keek mijn ogen uit, onze meubelboulevard bleek zelfs een officiële Starbucks te hebben, en een pleintje met fontein. In alle winkels bleek ook een gezellig koffiehoekje aanwezig, met cola en koekjes voor de zoon, die een beetje cynisch toekeek hoe wij op allemaal bedden werden gedirigeerd door de verkoper. Proefliggen. Daarom wilde ik al die weken niet.  Wat een ongemakkelijke toestand is dat, dat liggen op een bed in een winkel vol andere klanten, met je schoenen nog aan, en een verkoper die kijkt of je goed ligt. Daartoe moet je je in de zijhouding draaien met je rug en billen naar hem toe, en er hoort een heel verhaal bij over de wervelkolom en de slaaphouding. Ik zei al snel op alles ja en amen, maar de man des huizes nam het allemaal wat serieuzer, dus al met al waren we er toch een uur onder de pannen.