Ontspullen met Astrid (5)

Astrid (47) is samen met Irene de oprichter van Flow. Ze woont samen en heeft twee kinderen. Ze schrijft elke dinsdag over de zin en onzin van ontspullen. Deze week schrijft ze over het boek van Tammy Strobel en de inzichten die ze daarvan kreeg.

Een van de grootse aanlokkelijke dingen van minder spullen hebben, lijkt me dat vrije gevoel in je hoofd. Spullen kosten je veel tijd namelijk. Je moet het kopen (dus kiezen en bedenken), je moet het opbergen, schoonhouden, repareren als het stuk, is, wegdoen als het niet meer gemaakt kan worden, inpakken als je gaat verhuizen, afstoffen en verplaatsen. Helaas zijn spullen voor mij ook dingen die na een tijdje een andere emotie oproepen. Als in: wat bezielde me eigenlijk dat ik juist deze bank uitkoos? Dat is misschien nog wel mijn grootste inzicht. Spullen hebben vaak met mode te maken en die verandert. Ik ben niet zo’n talent dat spullen voor het leven uitkiest, ik ren ook maar wat plaatjes uit de woonbladen achterna. De Amerikaanse Tammy Strobel beschrijft in haar boek You can buy happiness hoe ze erachter kwam dat een groot deel van haar leven draaide om die spullen. Ze had een baan omdat ze geld nodig had om een huis te kopen en dat huis moest weer vol, en daarom moest ze nog meer werken. Het ergste van alles was dat ze na al dat gedoe helemaal niet gelukkig was. En omdat ze niet gelukkig was, kocht ze nog meer spullen. Ze noemt dat ‘The paradox of things’ en schrijft dat je op moet letten dat de spullen niet jou bezitten, in plaats van dat jij je spullen bezit.