Babs Gons over liefde zonder haast: ‘Ik gun ze de langzaamste wandeling ooit’

Door Babs Gons

18 april 2026

Liefde is overal, merkt Babs Gons. In een vriendin die gepassioneerd over haar verliefdheid praat en in twee vreemden die samen door het park lopen. Hierom gunt ze hen de langzaamste wandeling ooit.

Ik heb een afspraak met een vriendin. Ze is verliefd en wil erover praten. Ik weet hoe belangrijk dat is, dus ik haast me door het park.

Voor me lopen twee mensen die zo luid praten dat ik automatisch meeluister. “Ik deed heel veel aan skaten,” zegt de man, “maar toen kreeg ik last van mijn knie, en ben ik gaan fietsen en zwemmen. Ik hou van de zaterdagmarkt, heb mijn muren laatst opnieuw geverfd en wil nog heel graag een keer naar Mexico.”

Eerste date?

Ook de vrouw praat zonder pauzes: “Ik ben twee jaar geleden in Tegucigalpa geweest, wil echt een keer naar Nepal, ben sinds anderhalf jaar veganist en heb een zus met wie het niet zo goed gaat.”

In hoog tempo dissen ze allerlei bijzonderheden over zichzelf op. Dit is vast een eerste date, denk ik. Hoe meer ze opnoemen, hoe sneller ze gaan lopen. Misschien is de tijd maar kort om elkaar te leren kennen, willen ze vandaag nog de keuze maken: samen verder of elkaar nooit meer zien.

Verliefdheidsverlof

Ik hoop dat ze verliefd worden, net als mijn vriendin die op mij zit te wachten. Al gun ik ze ook de tijd. Ik gun ze de langzaamste wandeling ooit. Een park dat zeker vier hectare groter is, met smallere paden zodat ze wat dichter bij elkaar moeten lopen, want geur is belangrijk.

Ik gun ze verliefdheidsverlof zodat ze een week achtereen kunnen wandelen. Misschien is dit wel de belangrijkste dag in hun leven.

Ik zie een kleindochter voor me die naar de foto vraagt op haar opa’s dressoir. Waarop hij vertelt over die eerste wandeling in dat park, terwijl hij dromerig de verte inkijkt.

Uitbundig verliefd

Mijn vriendin zit er al. Ze is zo iemand die je meteen ziet zitten op een terras. Ook al zit ze net als andere mensen gewoon rustig te zitten: je kijkt naar haar. Ze is een uitbundig persoon.

Anderen zouden misschien zeggen dat ze luidruchtig is; ik noem het bevlogen, gepassioneerd. Als ze vertelt hoe verliefd ze is, zou ik af en toe willen dat ze iets zachter zou praten, want ik merk dat andere mensen zich eraan storen. Maar zodra ik mezelf op die gedachte betrap, wil ik dat juist helemaal niet.

Ik gun ze verliefdheidsverlof en de langzaamste wandeling ooit

Wat ik wel wil, is opspringen en roepen: “Dit, dit hier, dit bijzondere wezen is mijn vriendin en ze is fantastisch!” Want ja, ze praat misschien wat hard, en ja, ze laat de serveerster best lang wachten omdat ze pas bij het bestellen bedenkt of ze toch niet liever iets anders wil. Maar ze is verliefd. En ze is mijn vriendin. En ze is prachtig. Ik gun iedereen een vriendin als deze.

Een huis bouwen

Een paar dichtregels van de Griekse dichteres Danae Siouzio schieten me te binnen:

“Mijn beste vriendin is verliefd op je,
En je moet een huis voor haar bouwen
Want ze is mijn beste vriendin
En ze is verliefd op je”

Ik vraag me af of de knie van de man uit het park goed genoeg is om een huis te bouwen, nadat de vrouw en hij samen in Nepal zijn geweest. Ook dat zou een goed verhaal zijn voor de kleindochter. Maar ik hoop vooral dat de verliefdheid van mijn vriendin wordt beantwoord. Want ze is mijn vriendin, en ze is prachtig.