Verliefd op hem of op het idee van liefde: dit leerde Joost van zijn grillige ex
Joost (34, advocaat) wil bij een potentiële liefde niet meer te hard streven naar leuk gevonden worden, maar eerst goed voelen of hij de ander eigenlijk wel leuk vindt. Dit is waarom.
“Bijna een jaar geleden is het alweer, en toch heeft de ervaring me nog steeds niet helemaal losgelaten. Voorzichtiger ben ik nu. Misschien zelfs wel bevreesder; met veel meer zelfbehoud ga ik tegenwoordig nieuwe ontmoetingen aan.
Maar goed, misschien ligt daar dus wel die liefdesles in besloten. In het feit dat ik sinds Martin vooral in alle rust aftast wat ík nou eigenlijk van iemand wil.”
De eerste ontmoeting
“Ik ontmoette hem bij de Adonis, hét gaypodium op Lowlands. Ik zat op een bankje bij te komen van het dansen, en hij kwam nadrukkelijk met een meisje aan zijn arm naast me staan. Dat moet zijn vriendin zijn, dacht ik meteen.
Nee, benadrukte hij lachend, dat meisje was gewóón een vriendin. En ik moest eens weten hoe ongelooflijk knap hij me vond. Hij kwam steeds dichterbij en zocht steeds meer fysiek contact. Het waren aanrakingen die in de sfeer van het festival nog intenser voelden dan anders.
‘Hij appte: ‘Je gedrag is ontzettend onaantrekkelijk, weet je dat eigenlijk wel?”
Ja, ik was overweldigd door zijn aandacht, maar ik voelde me er meteen al niet comfortabel bij, dat weet ik nog goed. Hij ging zonder iets te vragen met zijn hand in mijn broek, aaide opzichtig over mijn borst.
En toch: ik gaf niet aan dat ik dat eigenlijk niet fijn vond. Belangrijker dan wat ik zelf vond, vond ik zijn toewijding aan mij.”
‘Liefde’ op het eerste gezicht
“Die nacht sliepen we samen in mijn tent. En omdat we een kennis bleken te delen met wie hij al aan het daten was, vroeg ik hem die derde jongen in ieder geval in te lichten. Dat deed hij, en daarmee voelde ik een soort vertrouwdheid groeien.
De volgende festivaldag zagen we elkaar opnieuw en bleef de vonk overslaan. Toen we allebei onze tent inpakten om terug naar huis te reizen, was het duidelijk dat dat niet het einde zou zijn.
Zo’n klik had hij nog nooit meegemaakt, zei Martin de eerste dagen telkens – en hoewel ik na het weekend noodgedwongen meteen weer diep in mijn juridische praktijk dook, en Martin zelf ook weer naar zijn eigen consultancybedrijf moest, sliepen we vanaf dat moment iedere avond samen.”
Chemische gekte
“Zo’n klik heb ik nog nooit gehad: woorden die in een andere context en onder andere omstandigheden misschien fijn waren geweest om te horen, maar zo kort na de kennismaking ook angst bij me opwekten.
Alsof ik vanaf nu iets onmetelijk groots moest waarmaken. Alsof er ieder moment dat we even niet bij elkaar waren, iets ergs stond te gebeuren. Pas nu, met meer afstand, zie ik dat we allebei onder invloed waren van een soort chemische gekte.
Dat we euforisch van een festival kwamen, vol dopaminepieken, en dat we dat misschien wel samen intact wilden houden. Maar zo voelde het tijdens die dagen niet. Het voelde alsof ik de ware had gevonden.”
Adder onder het gras
“Vóór Lowlands had ik een paar afspraken met een jongen gehad. Toen ik dat ergens die eerste dagen thuis aan Martin vertelde, reageerde hij heftig.
Hij vond het een ‘adder onder het gras’, en dat het onze connectie een stuk minder bijzonder maakte. En omdat ik zo graag wilde dat hij onze band wél heel bijzonder vond, kapte ik het contact met die andere jongen meteen af.
‘Ik was eigenlijk nooit verliefd op Martin, maar op de belofte dat hij míj heel leuk zou vinden’
Dat was op dag 45, en op dag 46 veranderde direct de dynamiek. Martin reageerde steeds minder op berichtjes. Ik werd vreselijk onzeker van die grilligheid, waarmee hij mij na weken van aanbidding opeens in de positie van behoeftige plaatste.
Toen ik hem een foto met ‘goedemorgen’ stuurde, met een grapje dat ik om een compliment viste, reageerde hij niet, en nam hij ook zijn telefoon niet op. De volgende dag stuurde hij: ‘Je gedrag is ontzettend onaantrekkelijk, weet je dat eigenlijk wel?’”
Eigenwaarde
“Toen we elkaar daarna weer zagen, wist ik zeker dat ik er niet verder mee wilde gaan. Dat gesprek verliep zonder problemen: hij was klaar met mij, en ik had mijn eigenwaarde weer gevonden.
Niet lang daarna kwam ik hem nog een keer tegen bij het uitgaan. Daar stond de jongen die had gezegd dat hij zich nog nooit zó verbonden had gevoeld met iemand. “Je kunt ook gewoon doorlopen,” zei hij toen ik hem vroeg waarom hij zo boos naar me keek. Toen wist ik: dit laat ik los.”
LEES OOK: Hoe erg is het als je niet met elkaar kunt praten in een relatie?
Verliefd op een belofte
“Maar werkelijk loslaten blijkt lastig, merk ik, al heeft dat meer met mezelf te maken dan met hem. Ik zie nu dat ik eigenlijk nooit verliefd was op Martin, maar op de belofte dat hij míj heel leuk zou vinden.
Ik wilde vooral graag dat het waar was wat Martin allemaal tegen me zei. Maar grote beloftes van intense, grillige mensen, besef ik nu, die hebben niets met liefde te maken.
Dat wist ik al in die verwarrende laatste weken voordat het uitging. Maar eigenlijk wist ik dat ook al in de allereerste uren, bij die veel te handtastelijke ontmoeting op dat feest.”
Meer lezen
- De grootste liefdeslessen leer je van je ex: 6 inzichten.
- Twijfels in je relatie? Waarom onbereikbare liefde zo aantrekkelijk lijkt.
- Kun je van iemand houden die je amper kent? Babs Gons ontdekt dat liefde zich niets aantrekt van logica.
Illustratie Lotte Dirks
