Babs Gons leert omgaan met tegenslagen: ‘Ik moet lachen en alle irritatie verdwijnt op slag’
Misschien herken je het: iets gaat niet zoals je wil en je humeur lijdt er gelijk onder. Schrijver Babs Gons werd verrast door de manier waarop een klantenservice medewerker haar wist te ontwapenen.
De mevrouw aan de telefoon is aardig, eigenlijk iets te aardig voor iemand tegen wie je aan wilt zeuren over je verkeerde bestelling. Ze buigt mee, zegt hoe vervelend het is. Legt me allerlei scenario’s voor die ik allemaal niet leuk vind, want ik wil eigenlijk vandaag nog mijn zesendertig archiefmappen, maar ik houd me in.
Beoordelen
Het moet vervelend zijn om elke dag zeurende, ontevreden mensen te woord te staan. En niet alleen dat: vervolgens word je ook nog op vele manieren beoordeeld. Zodra dit gesprek voorbij is, zal ik meerdere berichten ontvangen waarin gevraagd wordt of ik blij ben met de bezorging. Ik kan dan kiezen uit vijf verschillende emojis, van ongelukkig naar sikkeneurig naar blij ei.
Dan krijg ik via de mail een mini-enquête: wat vond u van het contact met onze medewerker? Wat vindt u van onze medewerker? Dan krijg ik waarschijnlijk nog een paar keer de gelegenheid om sterren te geven. Of een meerkeuzemenu voorgeschoteld, met redenen waarom je vindt wat je vindt en wat je daar dan weer van vindt.
Verzoeningsoffer
De vrouw hoort mijn lichte onwelwillendheid om te accepteren dat de dingen zijn zoals ze zijn en verrast me door opeens te vragen of ik van chocola hou. Ik moet erom lachen, hou ik van chocola? Jazeker. Mooi, zegt de stem aan de andere kant die ik me opeens voorstel als een oma met een ouderwetste hoorn van een telefoon tussen haar kin en nek geklemd en een breiwerk op schoot. “Dan weet ik iets leuks,” zegt ze, waardoor ik moet lachen en alle irritatie op slag verdwijnt. Die dag glimlach ik nog een paar keer als ik aan Cynthia denk.
De volgende ochtend ligt er een pakje: een verzoeningsoffer in de vorm van chocola. Met een kaartje erbij van Cynthia, de verzoeningsofficier.
Je cool verliezen
In deze wereld waarin we constant worden geconfronteerd met lelijke en soms ronduit hatelijke reacties, hebben we volgens mij meer, veel meer Cynthia’s nodig. Er gaat bijna geen dag voorbij of er komen berichten langs over wie er nu weer iets ongewenst heeft gezegd of gedaan.
‘We hebben meer met elkaar gemeen dan dat we verschillen van elkaar’
Ik zie voortdurend mensen die hun cool verliezen als de dingen niet zo gaan als ze willen. We zijn snel woedend op elkaar, vooral op onbekende mensen. Van wie we de naam misschien niet eens weten, het gezicht nooit hebben gezien, het verhaal niet kennen.
In vrede leven
Dus ja, we hebben Cynthia’s nodig om de boel te sussen. Die ons voordoet hoe je de juiste toon aanwendt, de juiste woorden oppert om de angel uit een verhitte situatie te halen. Om ons mensen te ontwapenen. Om ons ervan te overtuigen dat we meer met elkaar gemeen hebben dan dat we verschillen van elkaar.
Dat we allemaal eigenlijk hetzelfde willen: in vrede leven en met zo weinig mogelijk deuken onze levens leiden. Iemand die vraagt, zodra we het weer ergens grondig niet mee eens zijn: zeg, hou je van chocola?
Dit lezen anderen van Babs Gons
- Écht zien en gezien worden: waarom het volgens Babs Gons zo belangrijk is.
- Babs Gons over liefde zonder haast: ‘Ik gun ze de langzaamste wandeling ooit’.
- Kun je van iemand houden die je amper kent? Babs Gons ontdekt dat liefde zich niets aantrekt van logica.
Fotografie Danique van Kesteren
